تا نداده حق پرستى جاى خود بر بت پرستى بت شکن شو چون خلیل و دفع خوى آزرى کن تا به کى چرخ ستمگر بر مدار ظلم گردد؟ تا کند اندر مدار عدل گردش،...

کفر را از ریشه برکن، ظلم را از بن برافگن برق شو! از دشمنان خرمن بسوزان، تُنْدَرى کن تا به کى اى گوهر دین! از صدف بیرون نیایى؟ ناخدا شو!...

نه همین چشم به راه تو مسلمانانند عالمى را نگران کرده اى از غیبت خویش آمد از غیبت تو، جان به لب منتظران همه دادند ز کف حوصله و طاقت خویش

بى رُخت بسته به روى همه، درهاى امید بگشا بر رخ احباب در از رحمت خویش گرچه غرقیم به دریاى گناهان، لیکن شرمساریم و خجالت زده از غفلت خویش

بازآى و قدم نه به سر دیده، که شاید روشن شود از پرتو سیماى تو چشمم چون دیده نرگس که شد از روى تو روشن دارد هوس نرگس شهلاى تو چشمم

رخ زیباى تو را، یاسمن آیینه به دست قد رعناى تو را سروِ جوان چشم به راه در شبستان شهود اشک فشان دوخته اند همه شب تا به سحر خلوتیان چشم به...

اى نهان ساخته از دیده ما صورت خویش بدر از پرده غیب آى و نُما طلعت خویش طاق شد، طاقت یاران بگشا پرده ز رخ اى نهان ساخته از دیده ما صورت...

جان ها ز فراق مه رویت به لب آمد هستیم همه طالب دیدار کجایى؟ اى منتقم خون شهیدان فضیلت وى رهبر مردان فداکار کجایى؟

اى مظهر جانان تو بیا تا که به پایت سازیم سر و جان خود ایثار کجایى؟ گلشن شود از مقدم تو ساحت گیتى اى باغ طرب را گل بى خار کجایى؟

اى آن که بود منزل و مأواى تو چشمم بازآ! که نباشد به جز از جاى تو چشمم در راه تو، با دیده حسرت نگرانم دارد همه دم شوق تماشاى تو چشمم