دعا کنید علمدار داد و قسط و عدالت ز مکه با علم نصر و ذوالفقار بیاید دعا کنید در این قحط سال نور، خدا را که آفتاب از آن سوی کوهسار بیاید

به کوچه کوچۀ شهرم ز خون دل همه شب برای آمدنت ریختم گلاب بیا گناه من ره دیدار بسته بر رویت تو بهر دیدن من از ره ثواب بیا

دعا کنید که با پرچم امام شهیدان یگانه منتقم خون کردگار بیاید دعا کنید که این صبح جمعه از سوی مکه قرار آخر دل‌های بی‌قرار بیاید

ای جان فدای حال دعا و تضرعت بازا که شیعه در به در کو به کوی توست این دردها که بی تو سر شیعه آمده تنها نه از وقاحت و بغض عدوی توست

بر مردم محروم و ستمدیده و رنجور     ای آنکه تویی مونس و غمخوار، کجایی؟ جان‌ها به لب آمد ز فراغ رخ ماهت   هستیم همه طالب دیـدار، کجایی؟

ای شهریار عشق به نام مقدست باشد وصال تو همه ی آرزوی ما روضه گرفته ایم قدم رنجه ایی کنی شاید فتد مسیر عبورت به کوی ما

فصل خزان زندگی پایان بگیرد هر غنچه ای وا می شود وقتی بیایی وقت نمازت از ملازم هایت آقا هر روز عیسی می شود وقتی بیایی

غروب جمعه شده بی تو روزهای دلم به صبح جمعۀ من همچو آفتاب بیا به دردهای به حیدر نگفتۀ زهرا به ناله‌های سحرگاه بوتراب بیا

او که استغفار بهر هر گناهم می‌کند وای اگر بینم از این رفتار دور افتاده‌ام من جوانی را نکردم خرج مولای دلم بر گنه کردم ز بس اصرار دور افتاده‌ام

چشم بیمارش فقط منزل به بیماران دهد من ز بی‌دردی ز چشم یار دور افتاده‌ام بارها آغوش او می‌شد پذیرایم ولی گول نعمت خوردم و هر بار دور افتاده‌ام