به هوش باش که بازت ندارد از احسان کسی که شاکرِ احسانِ بی ریای تو نیست استاد شهریار

ظاهرا از حقوق همسایه است نه همین خاطرش نیازردن گر همه خار از او و چشم از توست خم به ابروی خود نیاوردن استاد شهریار

زین عمر دو روزه کس نبینی هرگز به مراد خویش پیروز امروز همه امید فردا فردا همه آرزوی دیروز استاد شهریار

تار و پود عالم هستی به هم پیوسته است عالمی را شاد کرد آن کس که یک دل شاد کرد راه بسیار است، مردم را به سوی حق، ولیک راه نزدکیش دل مردم...

گرت حاجت افتد به مرد کریم همین بس که با وی بگویی سلام کریم از تو چون وام داری خِجِل که اهمال کرده است در ردّ وام استاد شهریار

گر احسان کنی، آن چنان کن که گفتند نبیند کس او را و با کس نگوید ندیدی که تا دانه پنهان نگردد به خاک اندرون، سنبل از وی نروید استاد شهریار

پسر گو دین و دانش یاد گیر و پیشه ای آموز که فردا مرد خواهد بودن و گوهر به کار آور به دختر خانه داری مشق ده، درسِ عفاف آموز که فردا مادری...

اگر دنیا و دین یک جا توان یافت بگو تا سر کنم من زیر هر سنگ ولیکن این دو با هم جمع، هیهات که دین تا چشم شد، دنیا شود تنگ استاد شهریار

ای جلوه جلال و جمال خدا، ‌علی(ع) وز هر چه جز خدا به جلالت جدا،‌ علی(ع) در تو جمالی از ابدیت نموده‌اند ای آبگینه ابدیت نما، علی(ع) استاد...

مستمندم، بسته زنجیر و زندان علی(ع) دست گیر، ای دستگیر مستمندان، یا علی(ع) دردمندی روسیاهم، با شفاعت مستحق ای درت دارالشفای دردمندان، یا...