چون خود نکنی چنان که گویی پند تو بود دروغ و ترفند ناصر خسرو

چون شرط وفا هیچ به جز ترک جفا نیست گر ترک جفا را نکنی شرط وفا نیست مولوی

چون صدف هرگز کسی ما را خریداری نکرد گر چه با گوهر یکتا هم آغوشیم ما محمد صوفی

چون وا نمیکنی گرهی خود گره مشو ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست صائب تبریزی

چه خوشست صوت قرآن ز تو دلربا شنیدن به رخت نظاره کردن سخن خدا شنیدن عاشق اصفهانی

چه خوش صید دلم کردی، بنازم چشم مستت را که کس آهوی وحشی را از این خوشتر نمیگیرد حافظ شیرازی

چه شیرین آمدی، شوری به دل انداختی، رفتی نگاهی کردی و کار دلم را ساختی، رفتی مهدی سهیلی

چراغی کهنه ام، وقت است خا موشم کنی، کم کم من آن افسانه ام باید فراموشم کنی، کم کم مهدی عابدی

چشم اگر پوشیده باشد، دل نمی گردد سیاه بیشتر، تاریکی این خانه از دام است و بس صائب تبریزی

چشم دل باز کن تا جان بینی آنچه نادیدنی است آن بینی هاتف