بار درخت علم نباشد مگر عمل با علم اگر عمل نکنی شاخ بی بری سعدی

با رشته ی زلف توام امشب سر راز است افسوس که شب کوته و این رشته دراز است هدایت طبرستانی

بار محبت از همه باری گرانتر است وان کس کشد که از همه کس ناتوانتر است فروغی بسطامی

با ضعیفان هر که گرمی کرد عالمگیر شد ذره پرور باش تا خورشید تابانت کند ظلی تبریزی

با عقل، آب عشق به یک جو نمی رود بیچاره من که ساخته از آب و آتشم شهریار

با ما کج و با خود کج و با خلق خدا کج آخر قدمی راست بنه ای همه جا کج

به صحرا بنگرم صحرا تو بینم به دریا بنگرم دریا تو بینم بابا طاهر عریان

بر آستان جانان گر سر توان نهادن گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد حافظ

با آنکه ز ما هیچ زمان یاد نکردی ای آنکه نرفتی دمی از یاد، کجایی؟ حزین لاهیجی

با این عطش تا چشمه، دیگر دیر خواهد شد دریا اگر باشد دلت تبخیر خواهد شد محمد علی بهمنی