وگر ناگزیرت بباید رفیق رفیقی گزین، رهنمای طریق اگر دولت و کیش باید تو را رفیقی به از خویش باید تو را حزین لاهیجی

نیست پوشیده در جهان رازی چشم اگر روشن است دلها را صائب تبریزی

خدایا دلی ده حقیقت شناس زبانی سزاوار حمد و سپاس مرا جز تو کس، یاور و یار نیست چه گویم که یارای گفتار نیست؟ حزین لاهیجی

ز داننده، کم گفتن اکنون نکوست جهان پر ز نادان بسیار گوست حزین لاهیجی

به نیروی خود، سخت‌گیری مکن رسا شد چو دستت، دلیری مکن حزین لاهیجی

ندانسته‌ام کیستم، چیستم تویی عین هستیّ و من نیستم حزین لاهیجی

تو دانی که دنیاست ناپایدار نباشد به ناپایدار اعتبار حزین لاهیجی

چو از خویش و بیگانه تنها شوی قبول خداوند یکتا شوی حزین لاهیجی

شب عمر رفت و چنان خفته‌ای ندیدی مگر خواب آشفته‌ای حزین لاهیجی

شقاوت بلایی‌ست بی‌زینهار مکن زینهار، این بلا را شعار حزین لاهیجی