روی زیبای تو ای دوست ندیدم آخر نغمه ی روح فزایت نشنیدم آخر گلی از گلشن وصل تو نچیدم آخر چون هلال از غمت ای ماه خمیدم آخر

آتش عشق تو در سینه نهفتن تا کی طعنه ز اغیار تو ای یار شنفتن تا کی همه شب از غم هجر تو نخفتن تا کی روی نادیده و اوصاف تو گفتن تا کی

الا به باغ وجودم گل بهار بیا به احتضار فتادم ز انتظار بیا نوید فتح و ظفر در فروغ طلعت تو است چو آفتاب از آن سوی کوهسار بیا

همه منتظر هستیم که آیی به مدینه کنی یاد، کنی یاد، ز مسمار و ز سینه ز سوز تو مدینه شود محشر کبری کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

ای وجودت بر تن بی جان عالم جان بیا ای ظهورت دردها را خوشترین درمان بیا ای جواب ناله مظلومی قرآن بیا ای همه جان‌ها به خاک مقدمت قربان بیا

همه درد و غمم، تو دوای منی تو صفای صفا، تو منای منی تو گل زیبای منی مهدی (عج) تو مه شبهای منی مهدی (عج) یا ابا صالح مددی مولا

بلای عشق تو را من بلا نمی دانم گدای کوی تو را من گدا نمی بینم به هر کتاب توان یافتن نشان از تو کسی به نام تو ناآشنا نمی بینم

ای وصل تو شکیبم ای چشم تو طبیبم بازآ که درد هجران بی تو دوا ندارد فریاد بی صدایم در سینه حبس گشته از بسکه ناله کردم آهم صدا ندارد

خوش آن لحظه ی شیرین که در کعبه درآیی چو پیغمبر اکرم کنار حجر آیی شود دیده ی حجاج همه محو تماشا کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

سحر نوید دهد صبح نور نزدیک است زمان غم به سر آمد سرور نزدیک است شفق زده است ز مشرق فروغ صبح امید دهید مژده که روز ظهور نزدیک است