دست من خسته و دامان تو چشم من و سفره ی احسان تو جمعه ی دیگر دگر از دست رفت طاقت این محتضر از دست رفت

نشوم به جز از تو گدای کسی بی ولای تو من نکشم نفسی که تو لیلای من مجنونی همه هست من دلخونی یا ابا صالح مددی مولا

اى غایب از نظرها کى مى ‏شود بیایى ما را ز غم رها کن بر درد ما دوایى اى حُسن بى نظیرت کرده مرا اسیرت نادیده در کمندم دردا از این جدایى

دیگر دل شیدا زده ام تاب ندارد چشمان به ره مانده من خواب ندارد از بس که دویدم ز پیت یوسف زهرا این پیکر خسته که دگر تاب ندارد

نادیده مجسّم شده ای در بر چشمم آن سان که نظر، بر رخ زیبای تو دارم اندر ظلمات دلم ای خضر طریقت صد شعله به هر شب ز تجلای تو دارم

هر شب به دل غمزده، غوغای تو دارم نقشی به دل از قامت رعنای تو دارم غایب ز نظر باشی و در قلب هویدا از دیده ی دل، دیده به بالای تو دارم

خوش آن لحظه که آیی سر قبر پیمبر سر قبر پیمبر شوی زائر مادر شود تربت زهرا به دیدار تو پیدا کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

روی به هر سو کنی، پای به هر جا نهی در سر ما شور توست، در دل ما جای تو سروقدان قائمند تا تو قیامت کنی ای نگه فاطمه بر قد و بالای تو!

زخم فراق تو دهن باز کرد شمع شد و سوختن آغاز کرد آخر این شام سحر گاه نیست کار من زار به جز آه نیست

ای دل رنجور مرا مشتعل ای همه عشاق به تو مشتغل حجت معبود سلام علیک مهدی موعود سلام علیک