به پای گل نرگس بریزید گل یاس بخوانید حضورش همه روضه ی عباس بگویید بگویید ز بی دستی سقا کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

سینه ای سوخته از آتش هجران دارم سال ها از غم تو سر به گریبان دارم یا که جانم بستان یا به وصالت برسان بیش از اینها نه دگر طاقت هجران دارم

تا کی به فراغ تو کنم گریه شب و روز این دیده گریان که دگر آب ندارد ای روشنی ظلمت و تاریکی قبرم این خانه به جز نور تو مهتاب ندارد

دل خود زده ام گره بر در تو چه شود که رسم بر محضر تو من نا قابل به تو دل بستم نکشی دامان خود از دستم یا ابا صالح مددی مولا

گر به جز یک روز از عمر جهان باقی نماند اندر آن یک روز با فتح و ظفر مهدی بیاید اهل عالم را اگر افکنده عصیان در تباهی غم مخور کز بهر اصلاح بشر...

کی شود یا رب امام منتظر مهدی بیاید آن ولیّ الله غایب از نظر مهدی بیاید در دل ما آرزویش بر لب ما گفتگویش چشم محرومان بسویش کی ز در مهدی بیاید

بود جمال تو آیینه‌ی خدا مهدی که در جمال تو غیر از خدا نمی بینم نمی کنی ز مراعات حال ما غفلت که این سجّیه به جز از شما نمی بینم

به کسی جز توام ای دوست اُمیدی نبود خوشتر از وعده‌ی دیدار وصل تو نویدی نبود جز نگاه تو که هر غمزده را تسکین است شب حرمان مرا نور امیدی نبود

خوش آن لحظه که آریم به سوی تو نیازی همه پشت سر تو بخوانیم نمازی برد نغمه ی حمدت به هر آیه دل از ما کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

اگرم نبود دل لایق تو نظری که دلم شده عاشق تو به خدا هستی همه هستم به تو دل بستم به تو دل بستم یا ابا صالح مددی مولا