خوش آن لحظه ی شیرین که روی تو ببینیم سر راه تو همچون گدایان بنشینیم ببوسیم رهت را، ببینیم رخت را کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

خیز و بر آر از جگر بانگ "اَنَاالمنتقم" تا همگان بشنوند از حرم، آوای تو زنده شود از دمت، روح هزاران مسیح دل ببرد از کلیم، نطق دل آرای تو

از همه سو می دمد، نور تجلّای تو غایبی و عالمی است، محو تماشای تو تا که نهم از شرف، پا به سر آسمان کاش که می شد سرم، خاک کف پای تو!

عمری به آرزوی وصال تو سوختیم با یاد آفتاب جمال تو سوختیم ما را اگر چه چشم تماشا نداده اند ای غایب از نظر به خیال تو سوختیم

باید سلام کرد به تسبیح و یاد او بر صبح و بر سپیده و بر بامداد او بر او درود و خیر کثیر وجود او بر حالت قیام و رکوع و سجود او اللهم عجّل لولیک...

چون مهر به نور خود پیدایی و پنهانی با آن که ز من دوری نزدیک تر از جانی اوصاف کمالت را آیات جمالت را می خوانم و می بوسم انگار که قرآنی

خوش آن صبح وصالی که هجران به سر آید خوش آن جمعه که بر ما ز مهدی خبر آید بگویید و بگردید به دریا و به صحرا کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا

همه جا بروم به بهانه تو که مگر برسم در خانه تو همه جا دنبال تو می گردم که تویی درمان همه دردم یا ابا صالح مددی مولا

عمر ما با ناله یابن الحسن طی شد دریغا منجی ما صاحب ما رهنمای ما نیامد شیر حق خانه نشین، فرزند او در کوه و صحرا قامت زهرا دو تا شد حجت یکتا...

دشمنان با خنده می پرسند پس آقایتان کو؟ دوستان با گریه می گویند آمد یا نیامد؟ ما بدون او غریب و او میان ماست تنها آن امام قرن ها مثل علی تنها...