نفس برآمد و کام از تو بر نمي‌آيد

فغان که بخت من از خواب در نمي‌آيد نفس برآمد و کام از تو بر نمي‌آيد که آب زندگيم در نظر نمي‌آيد صبا به چشم من انداخت خاکي از کويش

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

جهان بر ابروي عيد از هلال وسمه کشيد

هلال عيد در ابروي يار بايد ديد جهان بر ابروي عيد از هلال وسمه کشيد کمان ابروي يارم چو وسمه بازکشيد شکسته گشت چو پشت هلال قامت من

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

بخت از دهان دوست نشانم نمي‌دهد

دولت خبر ز راز نهانم نمي‌دهد بخت از دهان دوست نشانم نمي‌دهد اينم همي‌ستاند و آنم نمي‌دهد از بهر بوسه‌اي ز لبش جان همي‌دهم

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

اگر به باده مشکين دلم کشد شايد

که بوي خير ز زهد ريا نمي‌آيد اگر به باده مشکين دلم کشد شايد من آن کنم که خداوندگار فرمايد جهانيان همه گر منع من کنند از عشق

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آيد

گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآيد گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آيد گفتا ز خوبرويان اين کار کمتر آيد گفتم ز مهرورزان رسم وفا بياموز

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

بر سر آنم که گر ز دست برآيد

دست به کاري زنم که غصه سر آيد بر سر آنم که گر ز دست برآيد ديو چو بيرون رود فرشته درآيد خلوت دل نيست جاي صحبت اضداد

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

دست از طلب ندارم تا کام من برآيد

يا تن رسد به جانان يا جان ز تن برآيد دست از طلب ندارم تا کام من برآيد کز آتش درونم دود از کفن برآيد بگشاي تربتم را بعد از وفات و بنگر

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

خوشا دلي که مدام از پي نظر نرود

به هر درش که بخوانند بي‌خبر نرود خوشا دلي که مدام از پي نظر نرود ولي چگونه مگس از پي شکر نرود طمع در آن لب شيرين نکردنم اولي

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

ساقي حديث سرو و گل و لاله مي‌رود

وين بحث با ثلاثه غساله مي‌رود ساقي حديث سرو و گل و لاله مي‌رود کار اين زمان ز صنعت دلاله مي‌رود مي ده که نوعروس چمن حد حسن يافت

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وين راز سر به مهر به عالم سمر شود ترسم که اشک در غم ما پرده در شود آري شود وليک به خون جگر شود گويند سنگ لعل شود در مقام صبر

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گر چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود

تا ريا ورزد و سالوس مسلمان نشود گر چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود حيواني که ننوشد مي و انسان نشود رندي آموز و کرم کن که نه چندان هنر است...

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گر من از باغ تو يک ميوه بچينم چه شود

پيش پايي به چراغ تو ببينم چه شود گر من از باغ تو يک ميوه بچينم چه شود گر من سوخته يک دم بنشينم چه شود يا رب اندر کنف سايه آن سرو بلند

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

در ازل هر کو به فيض دولت ارزاني بود

تا ابد جام مرادش همدم جاني بود در ازل هر کو به فيض دولت ارزاني بود گفتم اين شاخ ار دهد باري پشيماني بود من همان ساعت که از مي خواستم شد توبه...

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود

بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود ببوس غبغب ساقي به نغمه ني و عود بنوش جام صبوحي به ناله دف و چنگ

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

از ديده خون دل همه بر روي ما رود

بر روي ما ز ديده چه گويم چه‌ها رود از ديده خون دل همه بر روي ما رود بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود ما در درون سينه هوايي نهفته‌ايم

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود

ور آشتي طلبم با سر عتاب رود چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود زند به گوشه ابرو و در نقاب رود چو ماه نو ره بيچارگان نظاره

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

به تجمل بنشيند به جلالت برود

سالک از نور هدايت ببرد راه به دوست به تجمل بنشيند به جلالت برود کام خود آخر عمر از مي و معشوق بگير که به جايي نرسد گر به ضلالت برود

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

خوش است خلوت اگر يار يار من باشد

خوش است خلوت اگر يار يار من باشد نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد من آن نگين سليمان به هيچ نستانم که گاه گاه بر او دست...

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

هرگز از ياد من آن سرو خرامان نرود هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود به جفاي فلک و غصه دوران نرود از دماغ من سرگشته خيال دهنت

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389

گوهر مخزن اسرار همان است که بود

حقه مهر بدان مهر و نشان است که بود گوهر مخزن اسرار همان است که بود لاجرم چشم گهربار همان است که بود عاشقان زمره ارباب امانت باشند

سه‌شنبه، 11 خرداد 1389