در سر زلف سياه تو چه سوداست که نيست

در سر زلف سياه تو چه سوداست که نيست شاعر : خواجوي کرماني وز غم عشق تو در شهر چه غوغاست که نيست در سر زلف سياه تو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

شمع ما مامول هر پروانه نيست

شمع ما مامول هر پروانه نيست شاعر : خواجوي کرماني گنج ما محصول هر ويرانه نيست شمع ما مامول هر پروانه نيست هر که...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

شمع ما شمعيست کو منظور هر پروانه نيست

شمع ما شمعيست کو منظور هر پروانه نيست شاعر : خواجوي کرماني گنج ما گنجيست کو در کنج هر ويرانه نيست شمع ما شمعيست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گرچه کاري چو عشقبازي نيست

گرچه کاري چو عشقبازي نيست شاعر : خواجوي کرماني بگذر از وي که جاي بازي نيست گرچه کاري چو عشقبازي نيست پيش صاحبدلان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مشنو که مرا با لب لعلت هوسي نيست

مشنو که مرا با لب لعلت هوسي نيست شاعر : خواجوي کرماني کاندر شکرستان شکري بي مگسي نيست مشنو که مرا با لب لعلت هوسي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هيچ دل نيست که ميلش بدلارائي نيست

هيچ دل نيست که ميلش بدلارائي نيست شاعر : خواجوي کرماني ضايع آن ديده که برطلعت زيبائي نيست هيچ دل نيست که ميلش بدلارائي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بر سر کوي خرابات محبت کوئيست

بر سر کوي خرابات محبت کوئيست شاعر : خواجوي کرماني که مرا بر سر آن کوي نظر بر سوئيست بر سر کوي خرابات محبت کوئيست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ديشب دلم ز ملک دو عالم خبر نداشت

ديشب دلم ز ملک دو عالم خبر نداشت شاعر : خواجوي کرماني جانم ز غم برآمد و از غم خبر نداشت ديشب دلم ز ملک دو عالم خبر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

کاروان خيمه به صحرا زد و محمل بگذشت

کاروان خيمه به صحرا زد و محمل بگذشت شاعر : خواجوي کرماني سيلم از ديده روان گشت و ز منزل بگذشت کاروان خيمه به صحرا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي قمر تابي از بناگوشت

اي قمر تابي از بناگوشت شاعر : خواجوي کرماني شکر آبي ز چشمه‌ي نوشت اي قمر تابي از بناگوشت واهوان صيد خواب خرگوشت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

لعل شيرين تو وصفش بر شکر بايد نوشت

لعل شيرين تو وصفش بر شکر بايد نوشت شاعر : خواجوي کرماني مهر رخسار تو شرحش بر قمر بايد نوشت لعل شيرين تو وصفش بر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

منزل ار يار قرينست چه دوزخ چه بهشت

منزل ار يار قرينست چه دوزخ چه بهشت شاعر : خواجوي کرماني سجده گه گر بنيازست چه مسجد چه کنشت منزل ار يار قرينست چه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ز کفر زلفت ايمان مي‌توان يافت

ز کفر زلفت ايمان مي‌توان يافت شاعر : خواجوي کرماني ز لعلت آب حيوان مي‌توان يافت ز کفر زلفت ايمان مي‌توان يافت ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هيچ داري خبر اي يار که آن يار برفت

هيچ داري خبر اي يار که آن يار برفت شاعر : خواجوي کرماني يا شنيدي ز کسي کان بت عيار برفت هيچ داري خبر اي يار که آن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ترک من ترک من بي سر و پا کرد و برفت

ترک من ترک من بي سر و پا کرد و برفت شاعر : خواجوي کرماني جگرم را هدف تير بلا کرد و برفت ترک من ترک من بي سر و پا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ابر نيسان باغ را در للي لالا گرفت

ابر نيسان باغ را در للي لالا گرفت شاعر : خواجوي کرماني باد بستان دشت را در عنبر سارا گرفت ابر نيسان باغ را در للي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سنبلش برگ ارغوان بگرفت

سنبلش برگ ارغوان بگرفت شاعر : خواجوي کرماني سبزه‌اش طرف گلستان بگرفت سنبلش برگ ارغوان بگرفت بر قمر زاغش آشيان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بر مه از سنبل پر چين تو پر چين بگرفت

بر مه از سنبل پر چين تو پر چين بگرفت شاعر : خواجوي کرماني چه خطا رفت که ابروي کژت چين بگرفت بر مه از سنبل پر چين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو آن فتنه از خواب سر بر گرفت

چو آن فتنه از خواب سر بر گرفت شاعر : خواجوي کرماني صراحي طلب کرد و ساغر گرفت چو آن فتنه از خواب سر بر گرفت چو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سپيده دم که جهان بوي نوبهار گرفت

سپيده دم که جهان بوي نوبهار گرفت شاعر : خواجوي کرماني صبا نسيم سر زلف آن نگار گرفت سپيده دم که جهان بوي نوبهار گرفت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390