عیب پنهان دیگران گفتن عیب پیدای خویش پوشاندن پروین اعتصامی

کتاب و حکمت و عرفان چه خوانی نخوانده اَبجَد و حُطّی و کَلَمن پروین اعتصامی

چو اندر لانه خود پادشاهند نوال پادشاهان را نخواهند پروین اعتصامی

به خار جهل، پای خویش مخراش به راه نیکبختان آشنا باش پروین اعتصامی

مُردی در آن زمان که شدی صید گرگ آز از بهر مرده حاجت تخت و کلاه نیست پروین اعتصامی

مزدور خفته را ندهد مزد، هیچ کس میدان همت است جهان، خوابگاه نیست پروین اعتصامی

سعی کن ای کودک مهد امید سعی تو بنّا و سعادت بناست پروین اعتصامی

نان خود از بازوی مردم مخواه گر که تو را بازوی زور آزماست پروین اعتصامی

راستی آموز بسی جوفروش هست در این کوی که گندم نماست پروین اعتصامی

هر چه کنی کشت همان بدروی کار بد و نیک چو کوه و صداست پروین اعتصامی