ذلیل خواست مرا کفر و من به عزت تو عزیزتر شدم از آنچه آرزویم بود استاد شهریار

به قول خواجه، هر آن کس که دین به دنیا داد فروخت یوسف مصری، به درهمی معدود استاد شهریار

کلید گنج سعادت بود، دعای سحر که این کلید، همه، قفل‌های بسته گشود استاد شهریار

دل شکسته، که آیینه جمال خداست چه سنگ دل، که به آهش کند، غبار اندود استاد شهریار

دل و دین دادن و دنیا خریدن به کار مردم دانا، نماند به جز خوف خدا و خدمت خلق برای توشه عُقبا، نماند! استاد شهریار

همین امروز می‌کن، کار امروز که فردا‌ جز پی فردا نماند! اگر قرضی به گردن داری از خلق برو، باری قضا کن، تا نماند استاد شهریار

چو بر حسین(ع) بگریی، به حشر خندانی هر آن دو دیده که نگریست، سخت مجنون شد استاد شهریار

حسن آدم تا نیابد در جمال او کمال! کی سر تعظیم در پایش فرود آرد مَلَک استاد شهریار

این حدیث از شاه مظلومان، حسین بن علی(ع) است زندگانی خود، عقیده است و جهاد، ‌ای عاشقان! استاد شهریار

شرف به دانش و دین است و از لوازم آن فروتنی است که موزون قبای قامت ماست! استاد شهریار