خوش نعمتی‌ست دولت دنیا به شرط بذل خوش دولتی‌ست نعمت و خوش لذتی سخا حزین لاهیجی

وحشتگه اضداد کجا مجلس انس است؟ الفت نتوان داد به هم شادی و غم را حزین لاهیجی

بگذار به هم بادیه و بادیه‌گردان در کعبه دل یافته‌ای امن و امان را حزین لاهیجی

غم چو در سینه لنگر اندازد دیده در موج خون در اندازد حزین لاهیجی

ایوان رفعت تو کجا، مدح من کجا؟ نتوان به آسمان شدن، از نردبان صبح حزین لاهیجی

دانسته‌ام که افعی حرص و امل بلاست سنگ قناعتم سر این مار بشکند حزین لاهیجی

گوشی نمی‌دهم به سخن‌های ناپسند کالای زشت قدر خریدار بشکند حزین لاهیجی

عشق کو کز میان خوف و رجا کار دل را به داور اندازد؟ حزین لاهیجی

هر دل که ذوق چاشنی درد عشق یافت کی کام خویشتن به مراد جنان دهد؟ حزین لاهیجی

دلبر کجاست کاین دل صد ره شکسته را از یک نگاه مست، دگر بار بشکند؟ لب در همین دعاست من دلشکسته را هر دل که بشکند به کف یار بشکند حزین لاهیجی