تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود شاعر : سعدي گمان مبر که برآيد ز خام هرگز دود تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نفسي وقت بهارم هوس صحرا بود

نفسي وقت بهارم هوس صحرا بود شاعر : سعدي با رفيقي دو که دايم نتوان تنها بود نفسي وقت بهارم هوس صحرا بود وان همه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

از دست دوست هر چه ستاني شکر بود

از دست دوست هر چه ستاني شکر بود شاعر : سعدي وز دست غير دوست تبرزد تبر بود از دست دوست هر چه ستاني شکر بود از...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مرا راحت از زندگي دوش بود

مرا راحت از زندگي دوش بود شاعر : سعدي که آن ماه رويم در آغوش بود مرا راحت از زندگي دوش بود که دنيا و دينم فراموش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ناچار هر که صاحب روي نکو بود

ناچار هر که صاحب روي نکو بود شاعر : سعدي هر جا که بگذرد همه چشمي در او بود ناچار هر که صاحب روي نکو بود کان جا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

من چه در پاي تو ريزم که خوراي تو بود

من چه در پاي تو ريزم که خوراي تو بود شاعر : سعدي سر نه چيزست که شايسته پاي تو بود من چه در پاي تو ريزم که خوراي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

يا رب شب دوشين چه مبارک سحري بود

يا رب شب دوشين چه مبارک سحري بود شاعر : سعدي کو را به سر کشته هجران گذري بود يا رب شب دوشين چه مبارک سحري بود ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

عيبي نباشد از تو که بر ما جفا رود

عيبي نباشد از تو که بر ما جفا رود شاعر : سعدي مجنون از آستانه ليلي کجا رود عيبي نباشد از تو که بر ما جفا رود ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گفتمش سير ببينم مگر از دل برود

گفتمش سير ببينم مگر از دل برود شاعر : سعدي وان چنان پاي گرفتست که مشکل برود گفتمش سير ببينم مگر از دل برود تا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

هر که مجموع نباشد به تماشا نرود شاعر : سعدي يار با يار سفرکرده به تنها نرود هر که مجموع نباشد به تماشا نرود صبح...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر که را باغچه‌اي هست به بستان نرود

هر که را باغچه‌اي هست به بستان نرود شاعر : سعدي هر که مجموع نشستست پريشان نرود هر که را باغچه‌اي هست به بستان نرود...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

در من اين عيب قديمست و به در مي‌نرود

در من اين عيب قديمست و به در مي‌نرود شاعر : سعدي که مرا بي مي و معشوق به سر مي‌نرود در من اين عيب قديمست و به در...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سروبالايي به صحرا مي‌رود

سروبالايي به صحرا مي‌رود شاعر : سعدي رفتنش بين تا چه زيبا مي‌رود سروبالايي به صحرا مي‌رود کو به رامش کردن آن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي ساربان آهسته رو کرام جانم مي‌رود

اي ساربان آهسته رو کرام جانم مي‌رود شاعر : سعدي وان دل که با خود داشتم با دلستانم مي‌رود اي ساربان آهسته رو کرام...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن که مرا آرزوست دير ميسر شود

آن که مرا آرزوست دير ميسر شود شاعر : سعدي وين چه مرا در سرست عمر در اين سر شود آن که مرا آرزوست دير ميسر شود ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر لحظه در برم دل از انديشه خون شود

هر لحظه در برم دل از انديشه خون شود شاعر : سعدي تا منتهاي کار من از عشق چون شود هر لحظه در برم دل از انديشه خون...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بخت اين کند که راي تو با ما يکي شود

بخت اين کند که راي تو با ما يکي شود شاعر : سعدي تا بشنود حسود و بر او ناوکي شود بخت اين کند که راي تو با ما يکي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن که نقشي ديگرش جايي مصور مي‌شود

آن که نقشي ديگرش جايي مصور مي‌شود شاعر : سعدي نقش او در چشم ما هر روز خوشتر مي‌شود آن که نقشي ديگرش جايي مصور مي‌شود...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هفته‌اي مي‌رود از عمر و به ده روز کشيد

هفته‌اي مي‌رود از عمر و به ده روز کشيد شاعر : سعدي کز گلستان صفا بوي وفايي ندميد هفته‌اي مي‌رود از عمر و به ده روز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چه سروست آن که بالا مي‌نمايد

چه سروست آن که بالا مي‌نمايد شاعر : سعدي عنان از دست دل‌ها مي‌ربايد چه سروست آن که بالا مي‌نمايد از اين صورت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390