شب دوشينه در سوداي او خفتم

شب دوشينه در سوداي او خفتم شاعر : اوحدي مراغه اي از آن امروز با تيمار و غم جفتم شب دوشينه در سوداي او خفتم اگر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نبض دل شوريده‌ي محرور گرفتم

نبض دل شوريده‌ي محرور گرفتم شاعر : اوحدي مراغه اي دامن ز هوي و هوسش دور گرفتم نبض دل شوريده‌ي محرور گرفتم راه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو دل در ديگري بستي نگاهش دار، من رفتم

چو دل در ديگري بستي نگاهش دار، من رفتم شاعر : اوحدي مراغه اي چو رفتي در پي دشمن، مرا بگذار، من رفتم چو دل در ديگري...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خود را ز بد و نيک جدا کردم و رفتم

خود را ز بد و نيک جدا کردم و رفتم شاعر : اوحدي مراغه اي رستم ز خودي، رخ به خدا کردم و رفتم خود را ز بد و نيک جدا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مسلمانان، سلامت به، چو بتوانيد، من گفتم

مسلمانان، سلامت به، چو بتوانيد، من گفتم شاعر : اوحدي مراغه اي دل بيچارگان از خود مرنجانيد، من گفتم مسلمانان، سلامت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي که رفتي و نرفتي نفسي از يادم

اي که رفتي و نرفتي نفسي از يادم شاعر : اوحدي مراغه اي خاک پاي تو چو گشتم چه دهي بر بادم؟ اي که رفتي و نرفتي نفسي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دگر رخت ازين خانه بر در نهادم

دگر رخت ازين خانه بر در نهادم شاعر : اوحدي مراغه اي دگر خاک آن کوچه بر سر نهادم دگر رخت ازين خانه بر در نهادم ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

معراج ما به روح و روان بود صبح دم

معراج ما به روح و روان بود صبح دم شاعر : اوحدي مراغه اي ديدار ما به ديده‌ي جان بود صبح دم معراج ما به روح و روان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اگر آن يار سيه چرده ببيند رخ زردم

اگر آن يار سيه چرده ببيند رخ زردم شاعر : اوحدي مراغه اي هم به نوعي که تواند بکند چاره‌ي دردم اگر آن يار سيه چرده...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

غافل چرايي؟ جانا، ز دردم

غافل چرايي؟ جانا، ز دردم شاعر : اوحدي مراغه اي رحمت کن آخر بر روي زردم غافل چرايي؟ جانا، ز دردم داد از تو خواهم،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر چند به کوي او ديرست که پي بردم

هر چند به کوي او ديرست که پي بردم شاعر : اوحدي مراغه اي بسيار بگرديدم تا راه بوي بردم هر چند به کوي او ديرست که...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پندم مده، اي رفيق، بسيار

پندم مده، اي رفيق، بسيار شاعر : اوحدي مراغه اي انگار که: پند گوش کردم پندم مده، اي رفيق، بسيار در خانه‌ي مي فروش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندي کردم

ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندي کردم شاعر : اوحدي مراغه اي به آخر چون در افتادم سر خود را فدي کردم ز عشقت روز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بيا، بيا که ز مهرت به جان همي گردم

بيا، بيا که ز مهرت به جان همي گردم شاعر : اوحدي مراغه اي به بوي وصل تو گرد جهان همي گردم بيا، بيا که ز مهرت به جان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مي‌خانه را بگشاي در، کامروز مخمور آمدم

مي‌خانه را بگشاي در، کامروز مخمور آمدم شاعر : اوحدي مراغه اي نزديک من نه جام مي، کز منزل دور آمدم مي‌خانه را بگشاي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

از آن لب چون به يک بوسه من بيمار خرسندم

از آن لب چون به يک بوسه من بيمار خرسندم شاعر : اوحدي مراغه اي نخواهم شيشه‌ي نوش و نبايد شربت قندم از آن لب چون به...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو چشمش راه دل مي‌زد من بيدل کجا بودم؟

چو چشمش راه دل مي‌زد من بيدل کجا بودم؟ شاعر : اوحدي مراغه اي ز خود بيزار چون گشتم؟ برو ايمن چرا بودم؟ چو چشمش راه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مدتي من به کام خود بودم

مدتي من به کام خود بودم شاعر : اوحدي مراغه اي با خود و روزگار خود بودم مدتي من به کام خود بودم گر چه صورت نگار...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نه پيش ازين من بيگانه آشناي تو بودم؟

نه پيش ازين من بيگانه آشناي تو بودم؟ شاعر : اوحدي مراغه اي چه جرم رفت؟ که مستوجب جفاي تو بودم نه پيش ازين من بيگانه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودم

آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودم شاعر : اوحدي مراغه اي شد خار دلم، گر چه گل انگاشته بودم آن تخم، که در باغ وفا کاشته...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390