علم بالست مرغ جانت را

علم بالست مرغ جانت را شاعر : اوحدي مراغه اي بر سپهر او برد روانت را علم بالست مرغ جانت را سر بي‌علم بدگمان باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نامه‌ي اولياست اين نامه

نامه‌ي اولياست اين نامه شاعر : اوحدي مراغه اي مبر اين را به شهر هنگامه نامه‌ي اولياست اين نامه ره دوزخ پديد و...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دوش کردم به خرمي عزمي

دوش کردم به خرمي عزمي شاعر : اوحدي مراغه اي که بدين جام نو کنم بزمي دوش کردم به خرمي عزمي رخ به صحرا نهاد و من...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

روز شد، اي حکيم،از آن منزل

روز شد، اي حکيم،از آن منزل شاعر : اوحدي مراغه اي خبري ده که چون گذشت اين دل روز شد، اي حکيم،از آن منزل سر اين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

جرم خورشيد گرد پيکر خاک

جرم خورشيد گرد پيکر خاک شاعر : اوحدي مراغه اي مدتي چون بگشت با افلاک جرم خورشيد گرد پيکر خاک تبش اندر دو گانه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

وين چهار آخشيج را به درست

وين چهار آخشيج را به درست شاعر : اوحدي مراغه اي چون پديد آمد امتزاجي رست وين چهار آخشيج را به درست جنبش راست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باز چون در مزاج اين ارکان

باز چون در مزاج اين ارکان شاعر : اوحدي مراغه اي متضاعف شد اعتدال و توان باز چون در مزاج اين ارکان مدد روح رستنيها...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

امتزاج اين دو روح را با هم

امتزاج اين دو روح را با هم شاعر : اوحدي مراغه اي چونکه در اعتدال شد محکم امتزاج اين دو روح را با هم سايه‌ي نور...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باشدش کار از اول پايه

باشدش کار از اول پايه شاعر : اوحدي مراغه اي طلب شير و جستن دايه باشدش کار از اول پايه گاه صبرش دهند و گاهي شهد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چيست گيتي؟ سراي محنت و غم

چيست گيتي؟ سراي محنت و غم شاعر : اوحدي مراغه اي زحمت او فزون و راحت کم چيست گيتي؟ سراي محنت و غم فلک اندر کمين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ميکشد چرخ ازين زمين و بحار

ميکشد چرخ ازين زمين و بحار شاعر : اوحدي مراغه اي به تف مهر گونه گونه بخار ميکشد چرخ ازين زمين و بحار جنبش و اضطراب...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نفس نطقيست، بي‌زبان گوياست

نفس نطقيست، بي‌زبان گوياست شاعر : اوحدي مراغه اي اين بداند کسي که او جوياست نفس نطقيست، بي‌زبان گوياست در دهن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چون شوي آنچنان که ميبايي

چون شوي آنچنان که ميبايي شاعر : اوحدي مراغه اي چون تو با خويشتن نمييي؟ چون شوي آنچنان که ميبايي تا مگر خويش را...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر بپرسد کسي که: هر دو جهان

گر بپرسد کسي که: هر دو جهان شاعر : اوحدي مراغه اي گفته‌اي کندر آدميست نهان گر بپرسد کسي که: هر دو جهان کردي از...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نوبهارست و روز عيش امروز

نوبهارست و روز عيش امروز شاعر : اوحدي مراغه اي بهل اين اضطراب و طيش امروز نوبهارست و روز عيش امروز جاي رحمست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ايکه بر تخت مملکت شاهي

ايکه بر تخت مملکت شاهي شاعر : اوحدي مراغه اي عدل کن، گر ز ايزد آگاهي ايکه بر تخت مملکت شاهي نهلند از خلاف و ظلم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

رفت کسري ز خط شهر به دشت

رفت کسري ز خط شهر به دشت شاعر : اوحدي مراغه اي با سواران ز هر طرف ميگشت رفت کسري ز خط شهر به دشت تر و نازک چو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ظلمت ظلم تيره دارد راه

ظلمت ظلم تيره دارد راه شاعر : اوحدي مراغه اي عدل بايد جناح و قلب سپاه ظلمت ظلم تيره دارد راه به فضيحت خراب خواهد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي پسر، چون ملازم شاهي

اي پسر، چون ملازم شاهي شاعر : اوحدي مراغه اي نتوان بود غافل و ساهي اي پسر، چون ملازم شاهي مگذران بر فسوس عمر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نرم باش، اي پسر، به رفتن، نرم

نرم باش، اي پسر، به رفتن، نرم شاعر : اوحدي مراغه اي تا نگردد دلت به رفتن گرم نرم باش، اي پسر، به رفتن، نرم تو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390