زلال چشمه تویى، روح سبزه، رمز بهار بیا که با تو شود فصل ها، بهار بیا! براى آن که نشانى تو اى مبشّر نور درخت خشک عدالت به برگ و بار، بیا!

زمان، گذرگه پژواکِ نام نامى تست زمین ز رأى تو گیرد مگر قرار، بیا! میان شعله غم سوخت هجرنامه ما بیا که گویمت آن رنج بى شمار، بیا!

تویى، تو نور محمّد، تو جلوه اى ز على تو سیف منتقمى، عدل پایدار بیا! زاشک و خون دل، این خانه شستشو دادیم بیا به مشهد عشّاق بى قرار! بیا!

ز کعبه عزم سفر کن، به این دیار بیا! چو عطر غنچه نهان تا کى؟ آشکار بیا! حریم دامن نرجس شد از تو رشگ بهار گل یگانه گلزار روزگار، بیا!

گلشن شادى ما رو به خزان است خزان طالب فیض بهاریم کجایى اى دوست! آتش درد فراق تو جهانسوز شده بانگ و فریاد برآریم: کجایى اى دوست!

سال ها منتظر روى دل آراى توایم حسرت وصل تو داریم کجایى اى دوست! بهر دیدار تو و رایت زهرایى تو جملگى لحظه شماریم کجایى اى دوست!

زمزم دیده ما چشمه خوناب شده بى تو دل خسته و زاریم کجایى اى دوست! شفق چهره تو آینه صلح و صفاست واله خال عذاریم کجایى اى دوست!

سوز هجران تو داریم کجایى اى دوست! جمله بى صبر و قراریم کجایى اى دوست! شمع میقات بیفروز به تنگ آمده ایم در شب تیره و تاریم کجایى اى دوست!

بر خلاف هر تبسم غرق اشک است دیده ام من حقیرم مرد والا انتظارت می کشم در نگاه سبز باغ و این سکوت و بی کسی دیر کردی ای دلارا انتظارت می کشم

در میان دشت گلها انتظارت می کشم خوشترین امید دلها انتظارت می کشم منتظر بر یوسفم ای مرد شبنم پوش عشق صبر ایوب زمان من انتظارت می کشم