غرقه در غرقاب هجرم او بخواهد یا نخواهد بر گذشته از سرآبم شه بیاید یا نیاید کاش می مردم از این غم او ببیند یا نبیند می شدم قربان کویش شه بیاید...

رنج خار از چیدن گل گر ببینم یا نبینم می کنم صبر و تحمّل شه بیاید یا نیاید اشک غم با یاد رویش من بریزم یا نریزم می کشم بار فراقش شه بیاید یا...

منتظر من می نشینم شه بیاید یا نیاید بلکه رخسارش ببینم شه بیاید یا نیاید هجر او آتش به دل زد گر بسوزم یا نسوزم روز و شب با غم قرینم شه بیاید...

تقویم، روی فصل خزان ایستاده است گویا پس از تو نبض زمان ایستاده است حس می کنم که پشت همین چشم های شاد مردی همیشه دل نگران ایستاده است

یا رب زغمش تا چند اشکم ز بصر آید بنشسته سر راهش ، شاید  ز سفر آید تا چند بنالم زار  شب تا سحر از هجرش کوکب شِمُرم هر شب ، شاید که سحر آید

همچو باران به سر شیعه بلا می بارد کاش می آمدی و دفع بلا می کردی پرچم ظلم بر افراشته شد در همه جا کاش تو پرچمی از عدل بپا می کردی

کاش می آمدی با یک نظر ای نخل امید گره از کار من زار تو وا می کردی کاش یک شب تو برای فرجت مالک من با دل سوخته خویسش دعا می کردی

کاش از لطف شبی یاد زما می کردی یاد از عاشق افتاده ز پا می کردی کاش بیمار فراقت که ز پا افتاده با نگاه ملکوتی تو دوا می کردی

طلایه دار محبت چرا نمی آیی؟ تو نور چشمی مایی چرا نمی آیی؟ کجا روم که شود بر میان ما واسط؟ تو را به جان عمویت چرا نمی آیی؟

نه هوای کعبه دارم نه صفا و مروه خواهم که ندارد این مکانها به خدا صفای مهدی چه کنم چه چاره سازم که دل رمیده من نکند هوای دیگر به جز از هوای...