آنها که در حقيقت اسرار مي‌روند

آنها که در حقيقت اسرار مي‌روند شاعر : عطار سرگشته همچو نقطه‌ي پرگار مي‌روند آنها که در حقيقت اسرار مي‌روند هم...

شنبه، 6 فروردين 1390

دل ز جان برگير تا راهت دهند

دل ز جان برگير تا راهت دهند شاعر : عطار ملک دو عالم به يک آهت دهند دل ز جان برگير تا راهت دهند آنچه مي‌جويي هم...

شنبه، 6 فروردين 1390

قومي که در فنا به دل يکدگر زيند

قومي که در فنا به دل يکدگر زيند شاعر : عطار روزي هزار بار بميرند و بر زيند قومي که در فنا به دل يکدگر زيند تا...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر که سرگردان اين سودا بود

هر که سرگردان اين سودا بود شاعر : عطار از دو عالم تا ابد يکتا بود هر که سرگردان اين سودا بود چو حديث مرد نابينا...

شنبه، 6 فروردين 1390

شبي کز زلف تو عالم چو شب بود

شبي کز زلف تو عالم چو شب بود شاعر : عطار سر مويي نه طالب نه طلب بود شبي کز زلف تو عالم چو شب بود نه اسم حزن و...

شنبه، 6 فروردين 1390

آن را که ز وصل او خبر بود

آن را که ز وصل او خبر بود شاعر : عطار هر روز قيامتي دگر بود آن را که ز وصل او خبر بود اين شور از آن عظيم‌تر بود...

شنبه، 6 فروردين 1390

عشق بي درد ناتمام بود

عشق بي درد ناتمام بود شاعر : عطار کز نمک ديگ را طعام بود عشق بي درد ناتمام بود عشق بي درد دل حرام بود نمک...

شنبه، 6 فروردين 1390

آنچه نقد سينه‌ي مردان بود

آنچه نقد سينه‌ي مردان بود شاعر : عطار زآرزوي آن فلک گردان بود آنچه نقد سينه‌ي مردان بود هر دو عالم تا ابد پنهان...

شنبه، 6 فروردين 1390

عشق را پير و جوان يکسان بود

عشق را پير و جوان يکسان بود شاعر : عطار نزد او سود و زيان يکسان بود عشق را پير و جوان يکسان بود نو بهار و مهرگان...

شنبه، 6 فروردين 1390

آنرا که ز وصل او نشان بود

آنرا که ز وصل او نشان بود شاعر : عطار دل گم شدگيش جاودان بود آنرا که ز وصل او نشان بود گر بود ستاره‌اي نهان بود...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر که را با لب تو پيمان بود

هر که را با لب تو پيمان بود شاعر : عطار اجل او از آب حيوان بود هر که را با لب تو پيمان بود همچو من تا که بود...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر که را انديشه‌ي درمان بود

هر که را انديشه‌ي درمان بود شاعر : عطار درد عشق تو برو تاوان بود هر که را انديشه‌ي درمان بود کو ز چشم خويشتن...

شنبه، 6 فروردين 1390

زلف تو که فتنه‌ي جهان بود

زلف تو که فتنه‌ي جهان بود شاعر : عطار جانم بربود و جاي آن بود زلف تو که فتنه‌ي جهان بود صد جانش به رايگان گران...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر که را ذره‌اي وجود بود

هر که را ذره‌اي وجود بود شاعر : عطار پيش هر ذره در سجود بود هر که را ذره‌اي وجود بود که بت رهروان وجود بود ...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر که را در عشق تو کاري بود

هر که را در عشق تو کاري بود شاعر : عطار هر سر مويي برو خاري بود هر که را در عشق تو کاري بود تا مرا در هجر تو...

شنبه، 6 فروردين 1390

مرد يک موي تو فلک نبود

مرد يک موي تو فلک نبود شاعر : عطار محرم کوي تو ملک نبود مرد يک موي تو فلک نبود از جمال تو هفت يک نبود ماه...

شنبه، 6 فروردين 1390

چو در غم تو جز جان چيزي دگرم نبود

چو در غم تو جز جان چيزي دگرم نبود شاعر : عطار پيش تو کشم کز تو غمخوارترم نبود چو در غم تو جز جان چيزي دگرم نبود...

شنبه، 6 فروردين 1390

کسي کو خويش بيند بنده نبود

کسي کو خويش بيند بنده نبود شاعر : عطار وگر بنده بود بيننده نبود کسي کو خويش بيند بنده نبود چرا شبنم به دريا زنده...

شنبه، 6 فروردين 1390

با لب لعلت سخن در جان رود

با لب لعلت سخن در جان رود شاعر : عطار با سر زلف تو در ايمان رود با لب لعلت سخن در جان رود پيش لعلت از بن دندان...

شنبه، 6 فروردين 1390

دل به اميد وصل تو باد به دست مي‌رود

دل به اميد وصل تو باد به دست مي‌رود شاعر : عطار جان ز شراب شوق تو باده‌پرست مي‌رود دل به اميد وصل تو باد به دست...

شنبه، 6 فروردين 1390