دوش از سر بيهوشي و ز غايت خودرايي

دوش از سر بيهوشي و ز غايت خودرايي شاعر : عطار رفتم گذري کردم بر يار ز شيدايي دوش از سر بيهوشي و ز غايت خودرايي ...

شنبه، 6 فروردين 1390

سر برهنه کرده‌ام به سودايي

سر برهنه کرده‌ام به سودايي شاعر : عطار برخاسته دل نه عقل و نه رايي سر برهنه کرده‌ام به سودايي بر خاک نشسته باد...

شنبه، 6 فروردين 1390

ترسا بچه‌اي ديشب در غايت ترسايي

ترسا بچه‌اي ديشب در غايت ترسايي شاعر : عطار ديدم به در ديري چون بت که بيارايي ترسا بچه‌اي ديشب در غايت ترسايي ...

شنبه، 6 فروردين 1390

دلا در راه حق گير آشنايي

دلا در راه حق گير آشنايي شاعر : عطار اگر خواهي که يابي روشنايي دلا در راه حق گير آشنايي مينديش آن زمان تا خود...

شنبه، 6 فروردين 1390

ترسا بچه‌ايم افکند از زهد به ترسايي

ترسا بچه‌ايم افکند از زهد به ترسايي شاعر : عطار اکنون من و زناري در دير به تنهايي ترسا بچه‌ايم افکند از زهد به ترسايي...

شنبه، 6 فروردين 1390

رخ تو چگونه ببينم که تو در نظر نيايي

رخ تو چگونه ببينم که تو در نظر نيايي شاعر : عطار نرسي به کس چو دانم که تو خود به سر نيايي رخ تو چگونه ببينم که تو...

شنبه، 6 فروردين 1390

چون روي بود بدان نکويي

چون روي بود بدان نکويي شاعر : عطار نازش برود به هرچه گويي چون روي بود بدان نکويي خورشيد فلک به زرد رويي رويي...

شنبه، 6 فروردين 1390

اي آفتاب رويت از غايت نکويي

اي آفتاب رويت از غايت نکويي شاعر : عطار افزون ز هرچه داني برتر ز هرچه گويي اي آفتاب رويت از غايت نکويي دو کون...

شنبه، 6 فروردين 1390

وانجا که کوس رعد بغرد ز طاق چرخ

وانجا که کوس رعد بغرد ز طاق چرخ شاعر : عطار زنبور در سبوي نوا چون کند ادا وانجا که کوس رعد بغرد ز طاق چرخ چون...

شنبه، 6 فروردين 1390

اي مرغ روح بر پر ازين دام پر بلا

اي مرغ روح بر پر ازين دام پر بلا شاعر : عطار پرواز کن به ذروه‌ي ايوان کبريا اي مرغ روح بر پر ازين دام پر بلا ...

شنبه، 6 فروردين 1390

موي به من ده که نيست قوت موري مرا

موي به من ده که نيست قوت موري مرا شاعر : عطار گر من چون مور را دست به مويت رسيد موي به من ده که نيست قوت موري مرا...

شنبه، 6 فروردين 1390

ز خون دل همه اشک چو سيم مي‌ريزم

ز خون دل همه اشک چو سيم مي‌ريزم شاعر : عطار که گشت از گل سرخ اشک همچو سيم جدا ز خون دل همه اشک چو سيم مي‌ريزم ...

شنبه، 6 فروردين 1390

چو زخمه سر زده شد زهره از سر صفرا

چو زخمه سر زده شد زهره از سر صفرا شاعر : عطار به شعر من که اگر نقد نه فلک خوانيش چو زخمه سر زده شد زهره از سر صفرا...

شنبه، 6 فروردين 1390

ندارد درد من درمان دريغا

ندارد درد من درمان دريغا شاعر : عطار بماندم بي سر و سامان دريغا ندارد درد من درمان دريغا که مي‌گردند سرگردان...

شنبه، 6 فروردين 1390

وقت کوچ است الرحيل اي دل ازين جاي خراب

وقت کوچ است الرحيل اي دل ازين جاي خراب شاعر : عطار تا ز حضرت سوي جانت ارجعي آيد خطاب وقت کوچ است الرحيل اي دل ازين...

شنبه، 6 فروردين 1390

بس کز جگرم خون دگرگونه چکيده است

بس کز جگرم خون دگرگونه چکيده است شاعر : عطار تا دست به کام دل خويشم برسيده است بس کز جگرم خون دگرگونه چکيده است...

شنبه، 6 فروردين 1390

بر گذر اي دل غافل که جهان برگذر است

بر گذر اي دل غافل که جهان برگذر است شاعر : عطار که همه کار جهان رنج دل و دردسر است بر گذر اي دل غافل که جهان برگذر...

شنبه، 6 فروردين 1390

چرخ مردم خوار اگر روزي دو مردم‌پرور است

چرخ مردم خوار اگر روزي دو مردم‌پرور است شاعر : عطار نيست از شفقت مگر پرواري او لاغر است چرخ مردم خوار اگر روزي دو...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر دل که در حظيره‌ي حضرت حضور يافت

هر دل که در حظيره‌ي حضرت حضور يافت شاعر : عطار سرش سرير خود ز سراي سرور يافت هر دل که در حظيره‌ي حضرت حضور يافت...

شنبه، 6 فروردين 1390

غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند

غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند شاعر : عطار زانکه بلندي دهد، تا بتواند فکند غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند...

شنبه، 6 فروردين 1390