چون صراحي رخت در ميخانه مي‌بايد کشيد

چون صراحي رخت در ميخانه مي‌بايد کشيد شاعر : صائب تبريزي اين که گردن مي‌کشي، پيمانه مي‌بايد کشيد چون صراحي رخت در...

شنبه، 6 فروردين 1390

من نمي‌آيم به هوش از پند، بيهوشم گذار

من نمي‌آيم به هوش از پند، بيهوشم گذار شاعر : صائب تبريزي بحر من ساحل نخواهد گشت، در جوشم گذار من نمي‌آيم به هوش...

شنبه، 6 فروردين 1390

سينه‌اي چاک نکرديم درين فصل بهار

سينه‌اي چاک نکرديم درين فصل بهار شاعر : صائب تبريزي صبحي ادراک نکرديم درين فصل بهار سينه‌اي چاک نکرديم درين فصل...

شنبه، 6 فروردين 1390

شرح دشت دلگشاي عشق را از ما مپرس

شرح دشت دلگشاي عشق را از ما مپرس شاعر : صائب تبريزي مي‌شوي ديوانه، از دامان آن صحرا مپرس شرح دشت دلگشاي عشق را از...

شنبه، 6 فروردين 1390

صد گل به باد رفت و گلابي نديد کس

صد گل به باد رفت و گلابي نديد کس شاعر : صائب تبريزي صد تاک خشک گشت و شرابي نديد کس صد گل به باد رفت و گلابي نديد...

شنبه، 6 فروردين 1390

ز خار زار تعلق کشيده دامان باش

ز خار زار تعلق کشيده دامان باش شاعر : صائب تبريزي به هر چه مي‌کشدت دل، ازان گريزان باش ز خار زار تعلق کشيده دامان...

شنبه، 6 فروردين 1390

پيش از خزان به خاک فشاندم بهار خويش

پيش از خزان به خاک فشاندم بهار خويش شاعر : صائب تبريزي مردان به ديگري نگذارند کار خويش پيش از خزان به خاک فشاندم...

شنبه، 6 فروردين 1390

از هر صدا نبازم، چون کوه‌ي لنگر خويش

از هر صدا نبازم، چون کوه‌ي لنگر خويش شاعر : صائب تبريزي بحر گران وقارم، در پاس گوهر خويش از هر صدا نبازم، چون کوه‌ي...

شنبه، 6 فروردين 1390

سيراب در محيط شدم ز آبروي خويش

سيراب در محيط شدم ز آبروي خويش شاعر : صائب تبريزي در پاي خم ز دست ندادم سبوي خويش سيراب در محيط شدم ز آبروي خويش...

شنبه، 6 فروردين 1390

در کشاکش از زبان آتشين بودم چو شمع

در کشاکش از زبان آتشين بودم چو شمع شاعر : صائب تبريزي تا نپيوستم به خاموشي نياسودم چو شمع در کشاکش از زبان آتشين...

شنبه، 6 فروردين 1390

تا چند گرد کعبه بگردم به بوي دل؟

تا چند گرد کعبه بگردم به بوي دل؟ شاعر : صائب تبريزي تا کي به سينه سنگ زنم ز آرزوي دل؟ تا چند گرد کعبه بگردم به بوي...

شنبه، 6 فروردين 1390

رفتي و در رکاب تو رفت آبروي گل

رفتي و در رکاب تو رفت آبروي گل شاعر : صائب تبريزي چون سايه در قفاي تو افتاد بوي گل رفتي و در رکاب تو رفت آبروي گل...

شنبه، 6 فروردين 1390

روزگاري شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام

روزگاري شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام شاعر : صائب تبريزي چون نگاه آشنا از چشم يار افتاده‌ام روزگاري شد ز چشم اعتبار...

شنبه، 6 فروردين 1390

در نمود نقشها بي‌اختيار افتاده‌ام

در نمود نقشها بي‌اختيار افتاده‌ام شاعر : صائب تبريزي مهره‌ي مومم به دست روزگار افتاده‌ام در نمود نقشها بي‌اختيار...

شنبه، 6 فروردين 1390

از جنون اين عالم بيگانه را گم کرده‌ام

از جنون اين عالم بيگانه را گم کرده‌ام شاعر : صائب تبريزي آسمان سيرم، زمين خانه را گم کرده‌ام از جنون اين عالم بيگانه...

شنبه، 6 فروردين 1390

ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان مانده‌ام

ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان مانده‌ام شاعر : صائب تبريزي شمع خورشيدم، نهان در زير دامان مانده‌ام ماه مصرم، در حجاب...

شنبه، 6 فروردين 1390

شهري عشقم، چو مجنون در بيابان نيستم

شهري عشقم، چو مجنون در بيابان نيستم شاعر : صائب تبريزي اخگر دل‌زنده‌ام، محتاج دامان نيستم شهري عشقم، چو مجنون در...

شنبه، 6 فروردين 1390

از سر کوي تو گر عزم سفر مي‌داشتم

از سر کوي تو گر عزم سفر مي‌داشتم شاعر : صائب تبريزي مي‌زدم بر بخت خود پايي که برمي‌داشتم از سر کوي تو گر عزم سفر...

شنبه، 6 فروردين 1390

نه آن جنسم که در قحط خريدار از بها افتم

نه آن جنسم که در قحط خريدار از بها افتم شاعر : صائب تبريزي همان خورشيد تابانم اگر در زير پا افتم نه آن جنسم که در...

شنبه، 6 فروردين 1390

ترک سر کردم، ز جيب آسمان سر بر زدم

ترک سر کردم، ز جيب آسمان سر بر زدم شاعر : صائب تبريزي بي گره چون رشته گشتم، غوطه در گوهر زدم ترک سر کردم، ز جيب...

شنبه، 6 فروردين 1390